Bahram heeft zijn hele carrière films gemaakt in het Turks-Azeri, maar geen daarvan is ooit in Iran vertoond. Met zijn scherpgebekte, Vespa-rijdende producer Sadaf aan zijn zijde, begint hij een ondergrondse missie om zijn nieuwste film voor een Iraans publiek te vertonen. Ondertussen proberen ze uit handen te blijven van overheidscensoren, absurde bureaucratie en Bahrams eigen twijfels.
"De film is doorsprenkeld met metagrapjes"
de Volkskrant
"De film is nog absurdistischer dan de werkelijkheid"
NRC