Het speelfilmdebuut van en met Isabel Hagen – met een opvallende gelijkenis met Greta Gerwig – werd op verschillende festivals (Tribeca, Cleveland, Tallinn) onthaald als geslaagd portret van hoe een New Yorkse twintiger worstelt met ambitie, de liefde, familie en tal van andere ongemakken.
In haar speelfilmdebuut schildert Isabel Hagen met veel humor het leven van haar Gen Z-alter ego ‘Isabel’. Ze heeft net haar opleiding als violist aan de befaamde Juilliard School afgerond. Met schnabbeloptredens op bruiloften en partijen probeert ze de eindjes aan elkaar te knopen, maar makkelijk gaat dat niet in een stad waar de concurrentie meedogenloos is.Om de kosten te drukken woont Isabel nog steeds thuis, te midden van haar licht neurotische familie. Isabel wordt ook geplaagd door de wetenschap dat haar broer Owen een getalenteerder musicus is dan zijzelf.
Isabels leven neemt een nieuwe wending als haar toxische ex Dave, cellist bij de New York Philharmonic, gepromoot als de nieuwste ster, laat weten dat hij voor haar een auditie kan regelen. Isabel bedenkt zich geen twee keer: wat zou er in godsnaam mis kunnen gaan?
Het speelfilmdebuut van Isabel Hagen (1998) – zelf ex-leerling van Juilliard en stand-up comedian, met een opvallende gelijkenis met Greta Gerwig – werd op verschillende festivals (Tribeca, Cleveland, Tallinn) onthaald als geslaagd portret van hoe een New Yorkse twintiger worstelt met ambitie, de liefde, familie en tal van andere ongemakken.
Hagens ingehouden speel- en regiestijl doet de gevatte humoristische dialogen en absurde verwikkelingen des te scherper uitkomen, reden waarom de film werd ontvangen als ‘klassieke Amerikaanse indie’.