Tokio, 1987. Met een terminaal zieke vader en een overspannen moeder, is de 11-jarige Fuki veelal op zichzelf aangewezen. Ze is vaak alleen thuis met haar rijke fantasie. Als ze gefascineerd raakt door telepathie, verdwijnt ze steeds dieper in haar eigen fantasiewereld...
In haar vorige film, Plan 75 (2022), verkende de Japanse regisseur Chie Hayakawa een sombere nabije toekomst. Renoir richt zich daarentegen op het verleden, meer specifiek op het jaar 1987 en een hoofdstuk in het leven van de elfjarige Fuki. Naast de gebruikelijke kinderzorgen wordt het leven van het meisje beïnvloed door de ernstige ziekte van haar vader en de angst van haar moeder vanwege de afwezigheid van haar man. Dankzij haar fascinatie voor het bovennatuurlijke raakt Fuki betrokken bij allerlei geheimzinnige, vaak gevaarlijke en verwarrende situaties.Regisseur Hayakawa zegt dat ze de film maakte om terug te keren naar haar eigen kindertijd, toen haar vader stervende was. Zijn geschenk aan haar, in de vorm van een reproductie van een schilderij van Renoir, gaf deze uitzonderlijk poëtische film zijn titel.

